De volgende ochtend om 7.00 uur haalde ik voor de derde keer mijn werktas overhoop en...vond het paspoort in een vergeten vakje. Ik maakte snel Maarten wakker en na snel de laatste dingen ingepakt te hebben zaten we om 11.00 uur blij in de auto.
Tegen 19.30 uur vonden we het mooi geweest en zijn we gestopt in een dorpje 50 km van Passau vandaan. We hebben overnacht in een pension en gegeten in een prachtig klooster. Het eten (schnitzel met friet en sla) was niet lekker, maar het gebouw was fantastisch.
Uiteindelijk zijn we precies gekomen waar we heen wilden op dag 1, dus de vertraging door het paspoort is alweer ingelopen, zonder ons te haasten. Het helpt natuurlijk wel een heleboel dat we allebei kunnen rijden. We hebben dus niet zo veel lange stops nodig.
Uiteindelijk zijn we precies gekomen waar we heen wilden op dag 1, dus de vertraging door het paspoort is alweer ingelopen, zonder ons te haasten. Het helpt natuurlijk wel een heleboel dat we allebei kunnen rijden. We hebben dus niet zo veel lange stops nodig.

















Daarna zijn we doorgereden naar de Vintgarkloof. Een kloof met een woeste rivier waar ze een wandelroute doorheen hebben gemaakt met vlonders tegen de rotswand. Was gelukkig niet zo druk en de rivier was fantastisch! Woest water en superomgeving.
Onderweg daarnaartoe hebben we gegeten bij een zaakje waar steeds bouwvakkers aanschoven die enorme varkensbouten met bot kwamen eten. Hadden wij ook wel gewild maar we hadden al besteld toen we dat zagen. Maarten at goulash (lekker) en Martine had drogig varkensvlees. Niet zo lekker dus. Maar alleen al die bouwvakkers met die varkensbouten maakten de stop al de moeite waard (net als de gestresste serveerster).










