Daarna gingen we naar Idria. Daar wilden we naar de kwikzilvermijnen en evt naar een partizaner boekdrukkerij, maar dat bleek te ver te zijn. Martine ontdektte vanmorgen dat haar fototoestel verdwenen was. Uiteindelijk moest de conclusie wel zijn dat ze hem gisterenmiddag bij de grotten was vergeten. Ze vroeg bij het VVV kantoor of ze wilden informeren of het toestel gevonden was, maar daar zat een nogal dommig meisje aan de balie die het maar niet snapte. Ze wist niet welke grotten we bedoelden (de op een na meest toeristische grotten van Slovenie) en toen ze belde meldde ze dat het toestel niet gevonden was. We geloofden het niet zo erg, dus we besloten er morgen onderweg naar de volgende camping toch maar even langs te rijden. Het toestel op zich was nog niet zo erg, maar alle foto's van het paragliden stonden er op.
We hebben wel een rondleiding door de mijnen gedaan, maar dat was niet echt boeiend. De gids noemden we direct Oscar, omdat hij enorm op de robot uit het computerspel Syberia leek. Na de enorm saaie multimediavoorstelling over de kwikzilvermijnen zijn we snel vertrokken.
De grotten bleken dus het hoogtepunt van de dag te zijn. Het is steeds fantastisch weer, maar op de camping aangekomen ligt het zwembad steeds al in de schaduw en dan is het gelijk fris, dus zwemmen doen we niet.
Ik wil niet op deze camping jarig zijn, dus besluiten we om morgen onderweg naar de kust langs het riddertournooi te gaan en een nieuwe camping op te zoeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten